Een fantastisch swingende song die je nooit meer vergeet als je hem eenmaal gehoord hebt.

Dat geldt eigenlijk voor alle songs, zeker ook voor “Hazel’s Hips” (are a concert of contours and curves as she slips to and fro from the table she serves).

En dat het kennelijk indruk heeft gemaakt werd me een jaar later duidelijk. Een vriend van me ging naar Nieuw Zeeland en wilde op weg daar naar toe 2 dagen in Singapore blijven. Hij wist dat ik daar geweest was en vroeg of ik een hotel kon aanbevelen. Natuurlijk raadde ik hem het York hotel aan. Toen hij terug kwam vroeg hij mij wat ik in vredesnaam daar uitgespookt had. Hoezo ? vroeg ik, en hij vertelde me: ”nou ik zat aan de bar in de nachtclub van het hotel en de barman vroeg me waar ik vandaan kwam. Amsterdam, zei ik. Oh ken je dan de jazz en blues singer Pete Miller ? Ja dat is een vriend van me . Hoe krijg je het voor elkaar dat een jaar na je bezoek nog over je wordt gesproken.” Kijk zo sterk zijn dus de songs van Oscar Brown Jr.

Maar nu de nieuwe CD’s die ik gekocht heb. Mr. Oscar Brown Jr. goes to Washington is een opname uit 1964, live opgenomen in The Cellar Door in Washington DC met Floyd Morris op piano, Phil Upchurch, gitaar Herbert Brown bas en Curtis Boyd op drums. Oscar Brown dus als nachtclub entertainer. Geen slechte CD maar haalt niet bij “Between heaven and hell”. Niet helemaal eerlijk, want dit is natuurlijk een heel andere sfeer en ik heb gemerkt dat het met een sigaartje en een cognacje (zelfde sfeer dus) uitstekend klinkt. Ook nu zijn alle teksten en zelfs de composities van Oscar Brown Jr. zelf.

De andere CD Oscar Brown Jr. live every minute is een veel recentere opname, nou ja recent; 1998. En toen kon je, met zijn 72 jaar, Oscar Brown geen Junior meer noemen. De CD is opgenomen in Duitsland met de bigband van de Nord Deutsche Rundfunk featuring Stanley Turrentine, een van mijn favoriete saxofonisten, en Pee Wee Ellis. Omdat hier ook een paar stukken opstaan ( Mr. Kicks, World full of grey, Hazel’s hips) die op zijn meesterwerk “Between heaven and hell” te vinden zijn, ga je natuurlijk vergelijken. Helaas, Oscar Brown doet zijn best maar de arrangementen halen niet bij die van zijn eerdere plaat. Een arrangeur die er kennelijk niets van begrijpt. Het ergste is dat Oscar wel swingt maar de band helemaal niet. Jammer, jammer. Toch ben ik blij met de CD want er staat ook het fantastische “Dat Dere” op. Een compositie van Bobby Timmons met een geweldige tekst van Oscar Brown (Daddy can I have that big elephant over there). Alle songteksten staan trouwens in het CD boekje. De tekst van “Billy’s Bounce”, ja de compositie van Charlie Parker, is ook geweldig: Although she weighs a hundred and fifty pounds her jiggle when she wiggles and walks around’s got some clowns.

Voor fans van Oscar Brown Jr. en dat ben ik, dat zal duidelijk zijn, zijn deze 2 nieuwe CD’s toch onmisbaar.

Al was het maar om duidelijk te maken wat een meesterwerk “Between heaven and hell” is.

Ja ik ken alle teksten inderdaad uit mijn hoofd en dat heb ik ook eens laten horen aan het publiek van de nachtclub van het York hotel in Singapore. Ik was daar met een aantal collega’s voor mijn werk op een vakbeurs, en toen we gezien hadden dat er een live band speelde in de nachtclub van het hotel zijn we daar s’ávonds met zijn allen naar toe gegaan. Het was een Phillipijnse bluesband die helemaal niet slecht speelde. Het begon ook steeds beter te klinken nadat de grote hoeveelheden bier die per pitcher (een 2 liter karaf) werden geserveerd hun werk begonnen te doen. Een van mijn collega’s had de band verteld dat er een beroemde Amsterdamse jazz en blues zanger aanwezig was (zijn idee van een grapje) en tot mijn verbazing hoorde ik na afloop van een nummer opeens door de zaal schallen: “Ladies and gentlemen”we have the pleasure to announce the famous jazz and blues singer Mr. Pete Miller from Amsterdam” en ja hoor, ik moest het podium op. En tot grote verbazing van iedereen en van mezelf nog het meest zong ik een vlekkeloos Mr. Kicks en Hazel’s hips, vrijwel a cappella, want de band wist er geen raad mee. Gelukkig was de bierbeneveling zo ver gevorderd dat iedereen het prachtig vond.

Door: The Miller